Leed maakt je breed.

                                   Leed maakt je breed.

Gepest worden is vaak erg heftig kan gevolgen hebben die je pas op latere leeftijd merkt.

een sterk verband is tussen mensen die gepest zijn en last hebben van bigorexia, een aandoening waarbij mensen zichzelf heel anders zien dan in de praktijk het geval is. Heb je hier last van, dan zal je – zelfs wanneer je niet onderdoet voor Arnie – niet inzien hoe groot/gespierd je daadwerkelijk bent.

Onder het motto ‘groter is beter,’ gaan mensen met bigorexia tot het uiterste om meer en meer spiermassa te kweken. Vaak komen hier ook verboden middelen bij kijken om het proces te versnellen. Maar waar komt die drang naar spiermassa toch vandaan?

Met die vraag in het achterhoofd, onderzochten psychologen het zelfbeeld en verleden van 100 bodybuilders, in de hoop te achterhalen of er een verband is tussen spiermassa en pesten op jonge leeftijd. Wat niemand zal verbazen, is dat ruim 20% van alle ondervraagde mannen op jonge leeftijd slachtoffer is geweest van pesten. Dat zijn flinke percentages als je naar de hoeveelheid bodybuilders in Nederland kijkt. Wat betekent dat 1 op de 5 spierbonken waarschijnlijk voortkomt uit vervelende ervaringen tijdens de jeugd. Heftig.

De onderzoekers benadrukten dat er ook een hoop mannen zijn met dezelfde ambities om alsmaar groter te worden, zonder last te hebben van een scheef lichaamsbeeld door pesten getraumatiseerde jeugd. Ambitie en voorkeur zijn dus ook nog steeds een optie. Pfieuw, je valt als fanatieke krachtsporter dus niet meteen in het hokje van bigorexia-slachtoffers. Goed, en nu snel weer naar de gym om meer spieren te kweken.

Heb jij last van bigorexia? Je bent heus niet de enige

Meer dan ooit ligt er nadruk op mannen en hun voorkomen; social media staan vol foto’s met mannen die al hun vrije tijd in de sportschool doorbrengen, foto’s posten van zondagen waarop ze ‘meal preppen’ en tweeten over dat ze ‘elke dag hun macro’s halen’. Leuk voor ze, denk jij, maar stiekem haat je ze om hun toewijding en discipline.

Als je het leuk vindt om naar de sportschool te gaan of je voetbalteam je lust en je leven is, is dat helemaal prima. Als je bewust eet, maar je het jezelf niet kwalijk neemt als je een keer een broodje döner eet of een pizza naar binnen schuift: be our guest.

Het probleem ontstaat op het moment dat je het gevoel hebt dat gespierd zijn het allerbelangrijkste in je leven is. Wat je ook doet, hoeveel spieren je er ook bij krijgt, je voelt je nog steeds een grasspriet. Het beeld dat je in de spiegel ziet, matcht niet met de realiteit. Op dat moment is er iets serieus aan de hand en heb je hulp nodig.

Als het op muscle dysmorphia of bigorexia aankomt, zijn dit symptomen en tekenen waar je op moet letten:

– Te veel tijd doorbrengen met krachttraining doen

– In paniek raken en je schuldig voelen wanneer je een workout mist

– Overtrainen, zelfs wanneer je geblesseerd bent

– Misbruik maken van steroïden

– Abnormaal eetgedrag: een strikt voedingspatroon volgen of te veel supplementen gebruiken, of allebei

– Continu checken of je al bent gegroeid of bent afgeslankt

– Je workout is prioriteit en belangrijker dan een relatie, vrienden of werk

– Een ellendig, angstig, droevig gevoel of mood swings

Op zichzelf zijn deze dingen niet per se erg, iedereen gaat weleens door zo’n fase heen. Je voelt je vast weleens schuldig als je de sportschool overslaat en in plaats daarvan een serie kijkt. Maar, als je je kunt vinden in een aantal van bovenstaande symptomen, raden we je aan om hulp te zoeken. Als je meer dan een uur per dag doorbrengt met denken aan hoe je eruit ziet, als je werk of daten uitstelt en die tijd gebruikt om te sporten, als al je geld naar supplementen en eiwitshakes gaat, heb je een probleem. Mensen met bigorexia zijn obessief bezig met diëten en sporten en ervaren gevoelens van zelfhaat en –walging wanneer het op hun uiterlijk aankomt. Dit kan leiden tot een depressie en zelfs suïcidale gedachtes. Dit zijn allemaal tekenen dat je hulp nodig hebt.

Adam Trice was een amateurbodybuilder die te maken kreeg met muscle dysmorphia. Zijn obsessie leidde tot steroïden nemen, omdat hij steeds groter wilde worden. Hij raakte zijn baan, vriendin en zelfs zijn huis kwijt – en dat was nog niet het ergste. Aan BBC vertelde hij: “Ik was ongelukkig: ik had geen rust in mijn leven. Ik dealde niet met mijn probleem en probeerde mezelf het leven te ontnemen.” Gelukkig zocht Adam hulp en kreeg hij de hulp die hij nodig had. Hij heeft zijn leven nu weer op de rit.

Body building draait om discipline, rigoureuze maatregelen en is bijna een obsessieve bezigheid. Het doorzettingsvermogen dat je nodig hebt om elke dag kip, zilvervliesrijst en broccoli te eten (voor elke maaltijd) zonder het tegen de muur aan te gooien en naar de snackbar te fietsen is onvoorstelbaar. Daarom is de grens tussen ‘gezonde’ bodybuildtechnieken en weten wanneer je hulp nodig hebt ook zo vaag.

Met ‘gezonde’ bodybuilders heb je te maken met mensen die een goed beeld van hun eigen lichaam hebben. Ze zijn zich bewust van hun spiergroei of hoeveel vet ze zijn verloren. Maar, als je aan muscle dysmorphialijdt, denk je altijd dat je te dun bent. Wat mensen ook zeggen en hoe je er ook daadwerkelijk uitziet, je vindt jezelf te dun en moet en zal meer spieren bouwen.

Als jij je in dit verhaal kunt vinden, zoek dan hulp. Je kunt terecht bij je huisarts, hij of zij zal je doorverwijzen naar een specialist. Hoe dan ook: praat erover. Je bent niet de enige.

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!

Shopping cart

Subtotal
Shipping and discount codes are added at checkout.
Checkout
%d bloggers liken dit: